آخرین اخبار

کانال تلگرام

telegram2
خانه / اخبار ویژه / خطبه نماز جمعه ۱۸ فروردین ۱۳۹۶ اهل سنت صادقیه تهران

خطبه نماز جمعه ۱۸ فروردین ۱۳۹۶ اهل سنت صادقیه تهران

ارسال شده توسط احمد از خراسان

صادقیه

موضوع خطبه: حسن عمل
خطیب جمعه اهل‌سنت صادقیه تهران:استاد عزیز بابایی

الله متعال در(سوره کهف آیه ۷)می فرماید: (إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِینَهً لَّهَا ) ما آنچه را بر زمین است [مایه] آرایش براى آن قرار داده ایم (لِنَبْلُوَهُمْ) تا آنان را بیازماییم (أَیُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً) که کدام یک از آنان نیک کردارتر است(وَ إِنَّا لَجاعِلُونَ ما عَلَیْها صَعِیداً جُرُزاً) و به راستى ما هر آنچه را که بر آن است میدان مسطّح بى گیاهى خواهیم ساخت یعنی ما همه آنچه را روى زمین است از میان خواهیم برد” و صفحه زمین را، خاک بى گیاهى قرار خواهیم داد” ” صعید” در اینجا به معنى صفحه روى زمین است، صفحه اى که در آن خاک کاملا نمایان باشد.و” جرز” به معنى زمینى است که گیاهى در آن نمى روید گویى گیاهان خود را میخورد، و به تعبیر دیگر” جرز” به سرزمینى گفته میشود که بخاطر خشکسالى و کمى باران تمام گیاهانش از میان بروند.آرى این منظره زیبا و دل انگیزى را که در فصل بهار در دامان صحرا و کوهسار مى بینیم گلها مى خندند، گیاهان مى رقصند، برگها نجوا مى کنند، و جویبارها زمزمه شادى سر داده اند، اما به همین حال باقى نمى ماند، فصل خزان فرا مى رسد، شاخه ها عریان مى شوند، جویبارها خاموش، غنچه ها مى خشکند،برگها پژمرده مى شوند و آواى حیات بخاموشى مى گراید.زندگى پر زرق و برق انسانها نیز همین گونه است، این کاخهاى سر به آسمان کشیده، این لباسهاى رنگارنگ، این نعمتهاى گوناگون، این انسانهاى آماده به خدمت، و این پستها و مقامها و مانند آن نیز جاودانى نیستند، روزى فرا مى رسد که جز یک قبرستان خشک و خاموش از این جامعه ها بیش باقى نمى ماند و این درس بزرگ عبرتى است.خانم پروین اعتصامی چه زیبا سروده: باغی که در آن آشیانه کردی … منزلگه صیاد جانشکار است//افسانه ی نوشیروان و دارا … ورد سحر قمری و هزار است//ز ایوان مدائن هنوز پیدا … بس قصه ی پنهان و آشکار است//اورنگ شهی بین که پاسبانش … زاغ و زغن و گور و سوسمار است//بیغوله ی غولان چرا بدینسان … آن کاخ همایون زرنگار است//از ناله ی نی قصه ای فراگیر … بس نکته در آن ناله های زار است//در موسم گل، ابر نوبهاری … بر سرو و گل و لاله اشکبار است//آورده ز فصل بهار پیغام … این سبزه که بر طرف جویبار است//در رهگذر سیل، خانه کردن … بیرون شدن از خط اعتبار است//تعویذ بجوی از درستکاری … اهریمن ایام نابکار است
حالا که اینطور است نیک کردارترین انسانها همیشه در جستجوی ودر پی نیکوترین عمل هستند که در بردارنده ی دو چیز است؛ همان گونه که فضیل عیاض/ تفسیر کرده است، «منظور از نیکوترین عمل، خالص ترین و درست ترین عمل می باشد». خالص ترین عمل، معنای عبارت: «لاإله إلاالله» می باشد و درست ترین عمل، معنای عبارت: «محمدٌ رسول الله». این، همان چیزی ست که سوره ی فاتحه (ام القرآن) بدان اشاره دارد؛ آن جا که می فرماید: اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ (۶) صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ (۷) [الفاتحه:۶-۷]«ما را به راه راست، هدایت فرما؛ راه کسانی که به آنان نعمت داده ای؛ نه راه کسانی که بر آنان خشم گرفته ای و نه (راه) گمراهان».کسانی که الله متعال نعمت هدایت خویش را به آنان ارزانی داشته است، پیامبران، صدیقان، شهدا و صالحان می باشند که از جمله ی آنان پیامبر گرامی – صلى الله علیه وسلم – دودمان و یارانش و کسانی هستند که بر راه مستقیم حرکت کرده اند. راه مستقیم، یعنی راهی که انسان را به هدف می رساند. راه مستقیم، راه میانه و به دور از افراط و تفریط است. عملی که در انجام آن اخلاص وجود داشته باشد ولی بر طریق و شیوه رسول الله – صلى الله علیه وسلم – نباشد، قابل قبول نیست، و همچنین اگر در انجام آن عمل اخلاص نباشد ولی بر طریق و شیوه رسول الله – صلى الله علیه وسلم – باشد، باز قابل قبول نیست، بلکه عملی قابل قبول است که در انجام آن اخلاص و مطابقت با شریعت رسول الله – صلى الله علیه وسلم – وجود داشته باشد.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.