آخرین اخبار

کانال تلگرام

telegram2
خانه / اخبار ویژه / بداخلاقی های اجتماعی

بداخلاقی های اجتماعی

ارسال شده توسط عبدالسلام از چابهار

اجتماعی

امروزه با توجه به تهاجم فرهنگی غرب، ابتذال و بی‌بندوباری در میان پسران و دختران جوان بروز کرده و در برخی افراد شاهدیم که رفتار و اخلاق‌شان لذت‌گرایی، مدپرستی، بی‌اعتنایی نسبت به اصول اسلامی، اخلاقی و بی‌تفاوتی و عدم تعهد نسبت به مسائل ارزشی شده است.
بر والدین و مربیان ضروری است که جداً مواظب باشند و نگذارند فرزندان و جگرگوشه‌‌هایشان، به شیوه ی غربی و دشمنان اسلام بزرگ شوند و دانسته یا ندانسته آب در آسیاب آنان بریزند؛ در این زمینه لازم است که طبق قاعده «پیشگیری قبل از درمان» چنان برنامه‌ریزی کرد که از نخستین دوران زندگی نسبت به کلیه مفاسد اخلاقی و گناهان متنفر و گریزان، بار بیایند و مبارزه فرهنگی جدی با مفاسد و گناهان را سرلوحه زندگی خود قرار دهند.

دروغ‌گویی
دروغ‌گویی یکی از زشت‌ترین خصلت‌های اخلاقی است؛ رسول‌اکرم(ص) دروغ را یکی از علامت‌های چهارگانه نفاق معرفی کرده‌اند.
عبدالله‌بن مسعود می‌گوید که رسول‌اکرم(ص) فرمود: “از دروغ جداً پرهیز کنید، چراکه دروغ به‌طرف گناه هدایت می‌کند و گناه به جهنم می‌کشاند، شخصی که پیوسته دروغ بگوید و دنبال دروغگویی باشد، سرانجام نزد الله کذّاب و دروغگو نوشته می‌‌شود.”

برای این‌که کودک به راست‌گویی عادت کند و از دروغ بپرهیزد، لازم است والدین سعی نمایند که خودشان هم الگو و نمونه خوبی برای او باشند. به‌همین‌دلیل از دیدگاه شریعت مقدس اسلام درست نیست که پدر و مادر حتی از راه شوخی به فرزندشان دروغ بگویند، تا مبادا زشتی و گناه دروغ از دل فرزند بیرون رود.

عبدالله بن‌عامر گفت:
روزی مادرم مرا صدا زد؛ رسول اکرم(ص) در خانه ما نشسته بود؛ مادرم گفت: بیا، به تو چیزی بدهم؛ حضرت رسول الله(ص) به او فرمود: چه می‌خواهی به او بدهی؟ مادرم گفت: می‌خواهم به او خرما بدهم؛ آن‌حضرت(ص) فرمود: اگر شما به او خرما نمی‌دادید، این یک دروغ برای شما محسوب می‌شد.

از رسول گرامی(ص) روایت شده:
“اگر کسی به کودکی بگوید: بیا این چیز را بگیر،سپس هیچ چیزی به او ندهد، این دروغ محسوب می‌شود.(مسند احمد:۹۴۶۰)‌”
پس آن جا که قرار است بنیان یک تربیت الهی گذاشته شود، دروغگویی ولو به بچه، بزرگ و نابخشودنی خواهد بود.

ترساندن به دروغ
معمولاً بعضی از مادران عادت دارند کودکان را هنگام خواب یا وقت دیگر به دروغ می‌ترسانند؛ بعضی‌ها از پلیس و عده‌ای از جن و عده‌ای از درندگان و غیره می‌ترسانند، اما این ترساندن ضمن این‌که دروغ محسوب می‌شود، از نظر روحی و روانی تأثیرات بدی بر کودک می‌گذارد؛ چنین کودکانی در آینده، توهمی، ترسو، دروغ‌گو و ضعیف‌القلب بار می‌آیند؛ لذا مادران باید جداً از این نوع دروغ‌های تهدیدکننده بپرهیزند و به‌جای آن از روش‌های دیگر کار بگیرند.

روشهای بازداری فرزند از دزدی
دزدی یکی از خصلت‌های بسیار زشت است که اغلب در کودکان خانواده‌های فقیر به چشم می‌خورد. کودکی که از روزهای نخستین به امانت‌داری و تقوی تربیت نشده باشد، هیچ بعید نیست که در آینده مرتکب دزدی و خیانت گردد؛ لذا بر والدین ضروری است که زشتی و قباحت دزدی را به‌عنوان زشت‌ترین خصلت نزد کودک بیان کنند و در دل او نسبت به دزدی تنفر زیادی به‌وجود آورند، و شدیداً مواظب باشند فرزندشان به این عادت گرفتار نشود. بهترین راه این است که خوف خدا و بیم آخرت را در دل وی به‌وجود آورند و عواقب زشت دزدی را در دنیا و آخرت برای وی توضیح دهند. همچنین حکایاتی در مورد امانت‌داری و افراد امانت‌دار برایش بیان نمایند. گاهی با مراقبت کامل، چیزهایی به وی بسپارند و بعد از مدتی از او تحویل بگیرند و بر او اظهار اعتماد نموده و از وی تقدیر کنند. یا گاهی پول یا چیز دیگری را در خانه گذاشته و او را آزمایش کنند و بعد تشویق نمایند. علاوه‌ بر این والدین سعی کنند کودک را از دوستی و همراهی با کودکانی که قبلاً به این خصلت مبتلا شده‌اند، باز دارند. والدین باید به کودک، حقوق شخصی را بیاموزند؛ یعنی اینکه هر کس مالک اموال خود میباشد و همان طور که او دوست ندارد، دیگران اموال و دارایی ها و اسباب بازیهای او را بدون اجازه اش بردارند و صاحب شوند، دیگران هم همین حس را نسبت به اموال و داراییهای خود دارند، پس باید حقوق و اموال شخصی دیگران را محترم بدانیم.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.